ผมดีใจที่โลกยุคปัจจุบัน
ทุกคนนั้นสามารถเข้าถึงข้อมูลมหาศาลได้พร้อมกัน ต้องบอกว่า
ถ้าสมัยก่อนเป็นโลกทุนนิยมที่ต้องใช้เม็ดเงินในการสร้างสรรค์สิ่งต่างๆโลกยุคนี้ก็คงมาถึงยุค information จานด่วนแล้วนั่นแหละ ที่เราสามารถใช้ข้อมูลให้เป็นประโยชน์เพื่อที่จะสร้างสรรค์ผลงานออกมาให้ทุกคนได้เข้าถึงได้
โดยไม่จำเป็นต้องใช้เม็ดเงินมากมาย
อีกแล้วเมื่อมีข้อมูลเป็นจำนวนมาก ทุกคนก็มีสกิลรับรู้ข้อมูลได้รวดเร็วสามารถเอามาเล่าให้คนรอบข้างฟังได้อย่างทันทุกช่วงเวลา เล่ามาขนาดนี้ก็คงสงสัยเหมือนกันสิครับว่า
มีแต่ข้อดีสิ
ที่ทุกคนเข้าถึงข้อมูลได้เหมือนกันหมด
ถ้ามองแบบเรียบง่าย เราก็คงไม่ต้องคิดมาก แค่เพียงบริโภาคข้อมูลเพียงอย่างเดียว ผมเริ่มสังเกตสิ่งรอบตัวก็คือ โซเชี่ยลมีเดีย
ที่ทุกคนพยายามแชร์ทุกสิ่งทุกอย่าง
โดยที่ไม่สนเลยว่า ข้อมูลที่ได้มานั้นมาจากไหน พอเห็นคนอื่นแชร์มากลัวจะตกยุค
ก็กดไลค์ตามอีก กลายเป็นว่า
ขาดการคิดตามกระบวนการกลั่นกรอง ว่า เห้ย
มันจริงรึเปล่า แหล่งที่มาน่าเชื่อถือหรือไม่
และที่น่ากลัวคือไม่ยอมเปิดใจรับฟัง พยายามโต้เถียงแบบผิดๆ
ในกรณีที่มีคนศึกษาค้นคว้ามาโต้แย้งด้วย
ด้วยการกล่าวอ้างอิงมาจากโซเชี่ยลก็คนนู้นเค้าแชร์คนก็เข้ามากดไลค์กันเยอะ
ว่าน่าเชื่อถือกว่า
สิ่งที่ผมอยากฝากไว้สำหรับยุค information
จานด่วน หัดสังเกต
พยายามสร้างภูมิคุ้มกันว่า อย่าเชืออะไรง่ายๆ หัดเอะใจบ้าง สร้างความสงสัยตลอดเวลา
เพื่อที่เราจะได้ไปศึกษาค้นคว้า ตัวเราจะได้ไม่ตกเป็นเหยือของ information จานด่วน ที่เชื่ออะไรผิดๆอยู่ มันน่าเป็นห่วงนะครับที่ความเชื่อผิดๆจะถูกฝังรากลงในสมองของคนหลายคนต่อไปก็จะหยุดพัฒนาการเรียนรู้
เพื่อที่จะฉลาดขึ้น
แล้วคนเราจะประสบความสำเร็จกันได้อย่างไรล่ะผมเป็นห่วงคนยุคนี้จริงๆ ขอฝากไว้ให้ลองคิดตามดูนะครับ
